Stellantis ogranicza straty, ale nadal walczy o odzyskanie rentowności

Stellantis poprawił wyniki finansowe za trzeci kwartał 2026 roku, lecz sytuacja koncernu pozostaje trudna. Strata netto wyraźnie się zmniejszyła, jednak rentowność operacyjna nadal jest bardzo niska, a wydatki przewyższają środki uzyskiwane z działalności przemysłowej. Szczególnie niepokojące są wyniki w Europie, gdzie rosnąca sprzedaż samochodów elektrycznych nie przynosi oczekiwanej poprawy. Koncern rozpoczął szeroko zakrojoną reorganizację, której powodzenie będzie zależało przede wszystkim od obniżenia kosztów produkcji i odzyskania zdolności do finansowania nowych inwestycji z własnych dochodów.

28 października 2026 roku Stellantis przedstawił wyniki za trzeci kwartał. Przychody wzrosły nieznacznie, z 37,206 mld do 37,611 mld euro, natomiast strata netto zmniejszyła się z 4,532 mld do 453 mln euro. Poprawił się również skorygowany zysk operacyjny, który wzrósł z 90 mln do 256 mln euro. Oznacza to jednak marżę wynoszącą zaledwie 0,7 proc. Innymi słowy, z każdych 100 euro przychodu koncern uzyskiwał jedynie 70 centów skorygowanego zysku operacyjnego. Tak niewielka rentowność pozostawia bardzo mało miejsca na nieprzewidziane wydatki, podwyżki cen podzespołów czy konieczność udzielania klientom dodatkowych rabatów.

Poprawa zysku nie oznacza poprawy sytuacji gotówkowej

Najważniejszym problemem Stellantis pozostaje znaczny odpływ gotówki. W trzecim kwartale ujemne wolne przepływy pieniężne w działalności przemysłowej wyniosły 4,009 mld euro, wobec 4,304 mld euro rok wcześniej. Oznacza to, że mimo poprawy wyniku operacyjnego przedsiębiorstwo nadal wydaje znacznie więcej środków, niż pozostaje mu z bieżącej działalności po uwzględnieniu niezbędnych nakładów.

W przemyśle motoryzacyjnym taka sytuacja może występować podczas zwiększania produkcji i wprowadzania nowych modeli. Producent musi wcześniej zamawiać części, utrzymywać zapasy, przygotowywać fabryki i finansować prace rozwojowe. Przychody pojawiają się dopiero po sprzedaży samochodów. Nie oznacza to jednak, że długotrwały odpływ gotówki jest obojętny dla kondycji przedsiębiorstwa. Jeżeli kolejne inwestycje nie przynoszą odpowiednich dochodów, koncern musi stopniowo wykorzystywać zgromadzone rezerwy lub pozyskiwać dodatkowy kapitał.

Europa pozostaje największym problemem

Wyniki poszczególnych regionów wyraźnie się różnią. Przychody Stellantis w Europie i Ameryce Południowej wzrosły o 3 proc., natomiast w Ameryce Północnej zmniejszyły się o 3 proc.

Według koncernu wszystkie regiony poza Europą osiągnęły dodatnią skorygowaną marżę operacyjną. Na europejskim rynku rentowność pogorszyła się o 3,4 punktu procentowego w porównaniu z poprzednim rokiem. Stało się tak pomimo znacznego wzrostu sprzedaży samochodów elektrycznych. W krajach grupy EU30 Stellantis sprzedał o 65 proc. więcej osobowych pojazdów całkowicie elektrycznych niż rok wcześniej. Po uwzględnieniu samochodów marki Leapmotor wzrost wyniósł 93 proc.

Liczby te potwierdzają rosnące zainteresowanie ofertą koncernu, lecz nie mówią, czy sprzedaż poszczególnych modeli przynosi zysk. Produkcja samochodów elektrycznych nadal wiąże się z wysokimi kosztami, szczególnie w przypadku akumulatorów, elektroniki i opracowywania nowych konstrukcji. Jeżeli producent musi dodatkowo obniżać ceny, aby zdobywać klientów, wzrost sprzedaży może nie prowadzić do poprawy wyników.

Dla Stellantis sytuację komplikuje rozbudowana struktura obejmująca kilkanaście marek. Koncern musi utrzymywać szeroką ofertę, a jednocześnie ograniczać koszty projektowania i produkcji samochodów, które niekiedy konkurują ze sobą o tych samych nabywców.

Leapmotor pomaga poszerzać ofertę

Jednym ze sposobów ograniczania kosztów rozwoju jest współpraca z chińskim producentem Leapmotor. Sprzedaż jego samochodów wzrosła według Stellantis niemal czterokrotnie. Partnerstwo pozwala koncernowi rozszerzać ofertę pojazdów elektrycznych bez konieczności samodzielnego opracowywania wszystkich konstrukcji. Może również ułatwiać dostęp do technologii, w których chińscy producenci osiągnęli wysoką konkurencyjność.

Nie jest to jednak rozwiązanie pozbawione ograniczeń. Korzyści ze sprzedaży trzeba dzielić z partnerem, a zwiększanie udziału samochodów opracowanych poza koncernem może osłabiać znaczenie części własnych marek.

Sześć miliardów euro oszczędności do 2028 roku

Najważniejszą częścią planu naprawczego koncernu jest program FaSTLAne 2030, ogłoszony w maju 2026 roku. Przewiduje on około 60 mld euro nakładów w ciągu pięciu lat oraz ograniczenie rocznych kosztów o 6 mld euro do 2028 roku w porównaniu z poziomem z 2025 roku. Zarząd zapowiada, że do końca 2026 roku wdroży co najmniej 40 proc. działań służących osiągnięciu planowanych oszczędności.

Jednak zmiany organizacyjne wymagają czasu, a niektóre mogą początkowo powodować dodatkowe wydatki. Stellantis musi między innymi uprościć konstrukcje samochodów, poprawić wykorzystanie fabryk, ograniczyć zbędne koszty oraz uporządkować działalność poszczególnych marek. Nie jest to łatwe zadanie. Zbyt duża liczba modeli i odmian wyposażenia zwiększa koszty projektowania, zakupów i produkcji. Nadmierne ujednolicenie oferty może jednak zniechęcić klientów, którzy oczekują wyraźnych różnic między markami. Rozsądna reorganizacja powinna więc usuwać wydatki, które nie przynoszą nabywcom odpowiednich korzyści, zachowując jednocześnie te cechy samochodów, za które klienci są gotowi zapłacić.

Nie można oszczędzać kosztem przyszłych modeli

Stellantis zamierza w 2026 roku przeznaczyć na inwestycje i badania około 6,5 proc. przychodów. Są to wydatki konieczne do utrzymania konkurencyjności. Opracowanie nowego samochodu wymaga wieloletnich prac konstrukcyjnych, badań, przygotowania produkcji oraz spełnienia wymagań technicznych i prawnych. Ograniczenie tych nakładów mogłoby poprawić bieżący stan gotówki, ale jednocześnie osłabić przyszłą ofertę. Koncern musi zatem znaleźć równowagę między redukcją kosztów a finansowaniem nowych modeli.

Dodatkowym zagrożeniem pozostają rosnące ceny niektórych podzespołów oraz wydatki związane z usuwaniem usterek i akcjami naprawczymi. Przy marży operacyjnej wynoszącej zaledwie 0,7 proc. nawet stosunkowo niewielkie zwiększenie kosztów może pochłonąć znaczną część osiąganego zysku. Dlatego poprawa wydajności produkcji jest dla Stellantis ważniejsza niż samo zwiększanie liczby sprzedawanych samochodów.

Czy Stellantis odzyska zdolność do finansowania własnego rozwoju?

Zarząd przewiduje osiągnięcie dodatnich wolnych przepływów pieniężnych w działalności przemysłowej w 2027 roku. Realizacja tego celu będzie zależała od poprawy rentowności, ograniczenia zapasów, wyników sprzedaży nowych modeli oraz skuteczności programu oszczędnościowego. Znaczenie będzie miała również sytuacja na poszczególnych rynkach. W Europie koncern musi znaleźć sposób na bardziej opłacalną produkcję samochodów elektrycznych. W Ameryce Północnej powinien odzyskać dynamikę sprzedaży, nie sięgając po rabaty, które nadmiernie obniżałyby marże.

Wielkość Stellantis zapewnia mu dostęp do kapitału, rozbudowanej sieci sprzedaży i znanych marek. Nie stanowi jednak gwarancji powodzenia. Utrzymywanie rozbudowanej struktury ma sens tylko wtedy, gdy korzyści ze wspólnych zakupów, produkcji i rozwoju technologii przewyższają związane z nią koszty. Stellantis nie musi sprzedawać coraz większej liczby samochodów za wszelką cenę. Musi przede wszystkim odzyskać zdolność do ich rentownej produkcji. Dopiero trwała poprawa marż i dodatnie przepływy pieniężne pokażą, że reorganizacja przynosi rzeczywiste korzyści, a koncern potrafi finansować rozwój przyszłych modeli bez ciągłego wykorzystywania zgromadzonych wcześniej rezerw.

Źródła

https://www.stellantis.com/en/news/press-releases/2026/october/third-quarter-2026-financial-results

https://www.stellantis.com/en/news/press-releases/2026/may/stellantis-unveils-60-billion-euro-strategic-plan-to-accelerate-growth-and-profit